سرلیکونه
رسنۍ
سایټ په اړه
ټولې لیکنې
9651
ټول لیدونکې
1062042

د روژې د میاشتې یوویشتمه


2017/11/02

حضرت محمد (ص) د غوره اخلاقو، پاک سیرت، اوچت کردار او سپېڅلي عمل خاوند و. له ټولو نه ډېر غیرتي، د ښو او خوږو اخلاقو او نېکې معاملې درلودونکی و. غوره او خوږ ګاونډی، پر زغم، رښتینولۍ، نرمۍ او ژمنه باندې ټینګ ولاړ انسان و. هر چا یې عظمت او عزت مانه. هغه د ټولو ښېګڼو ټولګه او نمونه وه او خپل قوم ورته د امین لقب ورکړی و.
کله، چې رسول الله (ص) څلوېښت کلنۍ ته نږدې شو، نو تفکر، خیال او لیدلوري یې د ده او نور قوم ترمنځ فکري او ذهني واټن ډېر سره لرې کړی و. همدا و، چې نور یې یوازېتوب ډېر خوښېده؛ نو د حرا غار ته به ولاړه او خپل ټول وخت به یې هلته په عبادت کولو تېراوه.
وروسته له دې څخه د حرا په غار کې د رسول الله (ص) د عزلت او ګوښه والي په درېیم کال د روژې په میاشت کې د ځمکې پر خلکو باندې د الهي رحمت باران وشو. الله تعالی محمد (ص) په نبوت مشرف کړ او د جبرائیل (علیه السلام) په وسیله یې د قرآنکریم څو آیتونه ورباندې نازل کړل. دغه د روژې د میاشتې یوویشتمه او د دوشنبې شپه وه، چې د ۶۱۰ م کال، د اګېسټ له لسمې نېټې سره برابره ده.

شکلی خبرې

بېرته شاته